Καφέ αρκούδες, λύκοι και λύγκες αυξάνονται στην Ευρώπη

Η επιτυχημένη επιβίωση των μεγάλων σαρκοβόρων οφείλεται στην αλλαγή στάσης για την άγρια ζωή και τις ορθές στρατηγικές της ΕΕ

Ευρασιατικός λύγκας, σε ένα δάσος σημύδας στη Νορβηγία.(Φωτογραφία: Blickwinkel/Alamy)

Τα δάση της Ευρώπης αντηχούν από τα γρυλίσματα και τα ουρλιαχτά των μεγάλων ζώων, σύμφωνα με μια νέα μελέτη η οποία δείχνει ότι καφέ αρκούδες, λύκοι και λύγκες ευδοκιμούν στη γηραιά ήπειρο.

Παρά τους φόβους ότι τα μεγάλα σαρκοφάγα είναι καταδικασμένα σε εξαφάνιση εξαιτίας της αύξησης του ανθρώπινου πληθυσμού και της υπερκατανάλωσης, μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science διαπιστώνει ότι ο πληθυσμός των σαρκοφάγων ζώων παραμένει σταθερός ή και αυξάνεται στην Ευρώπη.

Η καφέ αρκούδα, ο λύκος, ο λύγκας της Ευρασίας και ο αδηφάγος (σαρκοβόρο θηλαστικό που θυμίζει μικρή αρκούδα) βρίσκονται σχεδόν στο ένα τρίτο της ηπειρωτικής Ευρώπης (με εξαίρεση τη Λευκορωσία, την Ουκρανία και τη Ρωσία), με τα περισσότερα ζώα από αυτά να ζουν έξω από καταφύγια, δείχνοντας ότι την αλλαγή στάσης του ανθρώπου απέναντί τους και την επιτυχία των μέτρων προστασίας ειδών που έχουν υποστεί μεγάλες διώξεις σε όλη την ανθρώπινη ιστορία.

Οι αρκούδες είναι τα πιο άφθονα μεγάλα σαρκοφάγα στην Ευρώπη και αριθμούν περίπου 17.000. Ακολουθούν οι 12.000 λύκοι, οι 9.000 ευρασιατικοί λύγκες και 1.250 αδηφάγοι, οι οποίοι περιορίζονται στα βόρεια τμήματα της Σκανδιναβίας.

Μόνο το Βέλγιο, η Δανία, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο στην ηπειρωτική Ευρώπη δεν έχουν πληθυσμούς αναπαραγωγής ενός τουλάχιστον μεγάλου σαρκοβόρου είδους.

Κατά μέσο όρο στην Ευρώπη, οι λύκοι ζουν σε περιοχές με πυκνότητα πληθυσμού 37 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ο λύγκας σε περιοχές με πυκνότητα πληθυσμού 21 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και οι αρκούδες με 19 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

«Για να υπάρχουν οι λύκοι δεν χρειάζεται να αφαιρέσετε τους ανθρώπους από το τοπίο», δήλωσε ο Guillaume Chapron από το Πανεπιστήμιο Γεωπονικών Επιστημών της Σουηδίας.

Σύμφωνα με τον Chapron και τους συναδέλφους του, η επιτυχής επιβίωση των σαρκοφάγων ειδών δείχνει την επιτυχία του ευρωπαϊκού μοντέλου της διατήρησής τους, σε πλήρη αντίθεση με το μοντέλο διατήρησης των μεγάλων σαρκοφάγων μακριά από τους ανθρώπους σε περιφραγμένες ερήμους, όπως συμβαίνει στη Βόρεια Αμερική και την Αφρική.

«Δεν λέω ότι είναι μια ιστορία ειρήνης και αγάπης – συνύπαρξη συχνά σημαίνει σύγκρουση – αλλά είναι σημαντικό η διαχείριση αυτής της σύγκρουσης, να την κρατάει σε χαμηλό επίπεδο και να επιλύει τα προβλήματα που προκαλεί. Οι λύκοι μπορεί να είναι δύσκολοι γείτονες», λέει ο Chapron.

Στους λόγους της επιτυχίας του ευρωπαϊκού μοντέλου διατήρησης των μεγάλων σαρκοβόρων συγκαταλέγονται η πολιτική σταθερότητα, η έκρηξη των πληθυσμών των θηραμάτων, όπως τα άγρια ελάφια, και η χρηματοδοτική στήριξη για μη-θανατηφόρο προστασία των ζώων, όπως οι ηλεκτρικές περιφράξεις. Πολύ σημαντική, λέει ο Chapron, ήταν η οδηγία της ΕΕ για τους οικοτόπους, που έχει υποχρεώσει τα κράτη μέλη να προστατεύουν τα σπάνια είδη.

«Χωρίς την οδηγία περί οικοτόπων δεν νομίζω ότι θα είχαμε αυτή την ανάκαμψη», είπε. «Η οδηγία δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να προστατεύσουν τη φύση και αυτή η πολιτική βούληση μεταφράζεται σε ισχυρή νομοθεσία. Με αυτό τον τρόπο είναι δυνατό να υπάρξουν αποτελέσματα στην προστασία της άγριας ζωής».

Σχετικά θέματα

Πληροφορίες