Εγώ, ο φορέας

Ο αναμενόμενος αποκλεισμός των λουλουδιών της άνοιξης

Φωτογραφία: todayfocus.gr

Θέλοντας να παρατηρήσει την εποχική άναρχη βλάστηση, σε ένα κομμάτι γης που πάνω του δεν θεμελιώθηκε – για άγνωστους λόγους – μια ακόμα ημιπολυτελής διώροφη κατοικία, στα βορειοανατολικά προάστια της Αθήνας, η Ματιά διαπιστώνει ενοχλημένη ότι παρεμποδίζεται από την περίφραξη του εν λόγω οικοπέδου.

Έκανε υπομονή αρκετούς συννεφιασμένους και ενίοτε βροχερούς και κρύους μήνες η Ματιά αναμένοντας την άνοιξη, ελπίζοντας σε φρέσκες οσμές, που να επικαλύπτουν την όλο και εντονότερη αναδυόμενη σήψη από την παρατήρηση των ουρών στα γκισέ των δημοσίων ταμείων, στις κινήσεις αλληλεγγύης και στα κριτήρια παροχής αναπνοής.

Βλέπετε, πριν αρκετό καιρό η Ματιά αυτονομήθηκε πλήρως από τον φορέα της, λυσσωδώς αρνούμενη να ασπαστεί τη λογική που της επέβαλε και τα συμπεράσματά του ως προς το κατάμαυρο του άμεσου μέλλοντος για την ανυπαρξία οιασδήποτε έστω και αχτίδας φωτοσυνθέσεως.

Και έτσι, απεγνωσμένα γραπωνόταν από νέες, πολλά υποσχόμενες ανθοφορίες, είτε με την επιστημονική τους ονομασία υπό έναν ψυχρό αριθμό – 58 – είτε υπό φυσικότερες ονομασίες, όπως αυτή του τρεχούμενου νερού.

Σύντομα όμως αποδείχτηκαν κι αυτές απατηλές ως προς τις υποσχέσεις τους: Οι 58 μεταμορφώθηκαν σε Ελιά, καρποφορώντας το θλιβερό αποκούμπι της μέγιστης συμβολής στην καταστροφή της θέασης, το δε Ποτάμι δεν άργησε να λιμνάσει στα νερά του, αποθεώνοντας την αρχή του ισχυρού ενός.

Και τώρα τι; Μια περίφραξη εμποδίζει καθοριστικά τη θέαση της ανθοφορίας. Εγώ όμως, ο φορέας της, της τα είχα πει.

Σχετικά θέματα

Πληροφορίες